Ze zijn allemaal zot geworden

Ooit was gezond verstand een noodzaak. Later werd het een deugd. Nog later een aangenaam extraatje. Tegenwoordig is gezond verstand compleet overbodig. Want lang leve de Belgische polletiek! Zij denken voor ons, en zij beschermen ons tegen de vijand!

Geef toe, het is toch prachtig gevonden! Geen enkel ander land kan zo probleemoplossend uit de hoek komen!

Valt er een doorgedraaide gek een crèche binnen en begint hij daar kinderen en kinderverzorgsters af te slachten? Dan zetten we toch gewoon een slot op de crèche!!! En wordt het ineens hot om rusthuizen te overvallen en daar schilders dood te schieten? Dan stelt men zich toch inderdaad allereerst de vraag of er op de rusthuizen ook geen slot moet!!!

Dat is toch allemaal veel handiger dan onze gevangenissen beveiligen!!!

Moeten wij ons nu veiliger voelen? In een land waar criminelen niks te verliezen hebben. Leve de procedurefouten, de overvolle gevangenissen, de bekwame politici die bij ieder incident weer maar eens er niet in slagen de vinger op de wonde te leggen en hun toevlucht zoeken in symptoomverdoezelende maatregelen. En leve deze maatschappij waarin gezond verstand, verantwoordelijkheidszin, eerlijkheid en burgerzin niet lonen. (ik zal werk hebben met mijn opvoeding)

Gelukkig hebben we nog de muziek. Miljaar, dat hebben we ook al niet meer. Tenzij we weer dokken. Er zou zo eens gratis en voor niks een aangename sfeer op ons werk hangen. Ik mag er niet aan denken! Dank u SABAM (voor ook UW gezond verstand)

Ik voel plotseling een grote nood aan een uniform en een avondklok.

update: ONWAARSCHIJNLIJK!!! Hoor ik vandaag nog wel dat die overvallen gepleegd zijn door gevangenen!?! Want wat doet ge als gedetineerde als ge overdag buiten moogt… Ik heb zin om te gillen en te verhuizen naar afghanistan (maar dat zal wel snel overgaan denk ik)

Triestig weer

Jaloers!!! Jaloers ben ik. Op iedereen met een terras. Ik ben zelfs jaloers op haar stabilisé! Want met dit mooie weer slijt ik mijn dagen binnen, over een bassin kwijlend naar het terras en het gras van de buren. (dat bassintje is niet Marie haar badje, voor alle duidelijkheid).

Het is niet dat we niks hebben, hoor. We hebben onkruid, papaver, tengels, stukken betong, hout, zand en mos. We hebben ook heuvels. Het is te zeggen, als je niet kijkt waar je loopt, breek je gegarandeerd je poten. Of nog anders gezegd, het is het soort terrein waar de eerstgeborene (en neen, er is geen tweedstgeborene en ook niet op komst… miljaar, duuzend keer per dag diezelfde vraag…) schoenen aan MOET, en aan het handje MOET lopen teneinde niet onzacht met de  Zonnedorpse bodem in aanraking  te komen. (je moet het haar eens proberen uitleggen…)

Het was anders gepland. Het terras had er al moeten liggen, maar toen besliste een egoïstische chauffeur die van tien negen op een appartement woont wraak te nemen voor zijn verstikkend warme kleine woonst (ook meegemaakt) door zijn bolide  met een rotvaart in onze terrasaannemer zijn twee carpoolende werknemers hun gat te rammen. Ze liggen alletwee in de kliniek, hun baas zit in de puree, en wij zitten nog altijd een wildernis. En Marie zit in haar plonsbadje in de keuken. Zonder water.

Met het terras, zou ook de oprit gelegd worden, en een pad langs het huis, maar dat is dus ook afwachten. Dus ik blijf vegen, stofzuigen en dweilen. En ik blijf springen. Triestig hoor, als je je ramen langs de buitenkant wil kuisen, en je bent te klein om tot boven te geraken. En kriebelen dat dat doet, dat vuile sop dat langs je hand via de pols, over je arm naar je oksel loopt. En dan heb ik het nog niet over de spatten in mijn wezen.

Fietsen had ook leuk geweest, maar dat is zo’n gedoe zonder oprit. Eerst de tweewieler uit de garage hijsen, dan een plekje zoeken waar hij wel op zijn pikkel blijft staan, dan het kind erin zetten, dan merken dat hij minder stabiel staat dan je dacht, dan de fiets verrijden, dichter bij de garage, en zelf voor pikkel spelen en zo dan heel handig de garagepoort sluiten.

En Moeferkoe zou Moeferkoe niet zijn mocht ze dan niet merken dat haar sjakosj nog binnen ligt.

En Moeferkoe zou Moeferkoe niet zijn mocht ze niet hele dagen over niks anders zagen dan het triestige leven in dit triestige weer zonder terras. Hele dagen. Zagen. Over het gebrek aan een terras.

Voelt u de uitnodiging tot uitnodiging? Op uw terras? Ik zal niet zagen. Over mijn gebrek. Aan een terras. Echt.

BH-loze vrijdag

U deed toch mee? Zeker de helft van alle mensen deed mee. De teergeliefde en de dochter deden ook mee. Maar ik beken: ik deed niet mee. De zwaartekracht en ik zijn hiervoor te goed bevriend geworden.

Wie heeft dat uitgevonden? BH-loze vrijdag? Een man? Een doctor in de fysica? Een milieu-activist? Een vegetariër? Een paus? Of nog erger: een vrouw? Ik ben nogal ferm pro-bh. Als verpleegkundige zie je heel wat volk passeren, en geloof mij vrij, ongegeneerd bh-loos door het leven gaan, is weinigen gegeven. Maar ok, vandaag mocht het. Dus vandaag mocht er geen commentaar gegeven worden.

Laat ik het toch even doen: gewoon voor volgend jaar:

Aan die mevrouw in Gent, met die verfafdrukken van twee handen op de voorkant van haar T-shirt en zonder BH: Als dit een statement was TEGEN de BH-loze vrijdag: Fantastisch! Volgend jaar zeker weer doen! Wat een statement!

Maar mevrouw, als het een statement PRO-BH-loze vrijdag was: misschien beter van je argumenten op de rug van je leuke T-shirt te zetten, want ik heb je gezien,nog een beetje en je had een groter onderbroek moeten kopen. En de onderbroeken met verfhanden zijn al uitverkocht hoor.

Vragen voor Frank

Die mens zit daar nu zo hoog, of laag, ik weet eigenlijk niet waar hij zit. Maandenlang zweeft hij daar in het rond. En ik zit nu nog met een aantal essentiële vragen rond de zwaartekracht, of het gebrek eraan, en het is te laat om het te laten onderzoeken.

Dus voor zijn volgende ruimtereis wil ik graag een antwoord op deze vragen:

- Heb je in de ruimte rimpels?

- Moeten vrouwen in ruimte een bh dragen? (tuurlijk, vrouwen MOETEN nooit een bh dragen, maar hier binnen de atmosfeer lijkt me dat in de meeste gevallen toch aangewezen)

- Kan je vissen houden in de ruimte?

- Wat gebeurt er als je een zandloper omdraait in de ruimte?

- Kan je er de temperatuur meten met een kwikthermometer?

- Als je huilt, lopen de tranen dan langs je kaken, of spatten ze gewoon uit je ogen?

- Hoe ga je er naar het toilet?

- Kan je twister spelen in de ruimte?

Had ik daar gezeten, dan had ik wel serieus mijn bezigheid gehad!

Ik ben al groot

- 5 tomaten, 2 komkommers, een zak patatten, een kleine zak ajuinen en een kilo wortelen

- dus 5 tomaatjes, 2 komkommerkes, een zakske patatjes, een zakske ajuintjes en een kilo wortelkes…

- (grom) dat is alles

- Dat is dan 12 eurootjes en 56 centjes alstublieft

- (grom alweer en betaal)

- Voilà zie, hier nog 44 centjes en uw groentjes! Ah, en vergeet uw ticketje niet!

Veel mensen zullen hier geen graten in zien maar AAAaaaargh!!! GROENTJES!!! Ik HAAT dat woord!!! Dan krijg ik zin om  hun groentjes op de grond te keilen! Dat woord bestáát niet eens! Ik heb het opgezocht in de vandale: staat er niet in.

Zijn de groenten nu kleiner dan een paar jaar geleden? Of is de groentenverkoper gewoon voorzienig en weet hij al dat de groenten zullen krimpen in de pot? Zeggen de hollanders ook groentjes? Of vinden ze dat betuttelend?

Ik vind dat zeer betuttelend. Ik hou niet van verkleinwoorden en ik gebruik ze nauwelijks. Dus wie bij mij komt eten: We eten patatten (in een zotte bui mogen het al eens batatten zijn), en groenten. En slechts 2 uitzonderingen: kerstomaatjes en preitjes (op mijn dijtjes).

Aha! De voornemens!

Jaja, een nieuw jaar, nieuwe voornemens. Zo hoort het. En dit zijn ze:

Dit jaar ga ik:

- geen gehandicapten vervloeken als ik vergeefs op zoek ben naar een parkeerplaats.

- niet meer roepen in het verkeer

- stoppen met Johnny’s pesten door er als eerste vandoor te schieten zodra het licht op groen springt

- ordelijk zijn

- minstens 10 keer mijn auto stofzuigen

- minstens elke week bloggen

- regelmaat in mijn eten brengen

- mijn vuur uitdraaien als ik gedaan heb met koken

- weer een poging doen om geen cartoons te vertellen

- elke dag kijken of er genoeg brood is

- geen verjaardagen vergeten

- win for life winnen

- vaker foto’s laten ontwikkelen

- eindelijk een grote trouwfoto laten maken

- geen puisten uitduwen

- de trap nemen

- de teergeliefde minder den duvel aandoen

- bij alle online games een hogere score hebben dan Sloeriebiene, Elke T-man Lizarazu, Tromboone en Marthos

- minder online games spelen

- mijn planten water geven

- niet meer tegen de tv roepen

- een brave burger zijn

- niet 2/3 van de bovenvernoemde voornemens langer dan 10 dagen volhouden

De jaarsovergang volgens…

The BETTERFOOD compagnie:

“2009 wordt net dat béétje meer!”

het roodborstje:

“Oudejaar werd een knaller!” (*)

Marie:

“Deftig het nieuwe jaar ingerold, maar al meteen een blauwtje gelopen” (**)

(*)  We dachten eerst dat iemand voor de grap een taart-engeltje aan mijn auto had gehangen. Tot we dichterbij kwamen en het dooie beestje zagen hangen…

(**) Jawel! Marie rolt zich spontaan van rug op buik, jammergenoeg ook van tafel  op een stoel, met haar eerste blauwe plek tot gevolg.

De sint zag mij graag

Dit is een waargebeurd verhaal over Hollanders, Spanjaarden en speeksel. En de sint. Van wie ik dacht dat hij mij graag zag.

Het begon gisteravond. De sint was al bij peter en moeke langs geweest, en had er naast een heleboel zoetigheid ook een muzikale rups en een interactieve telefoon achtergelaten voor Marie. Die vlaamse ardennen maken de sint altijd een beetje week van hart, want hier bij ons komt hij nog niet voor ons meisje. In al zijn weekheid had hij zelfs rekening gehouden met de wensen van de mama.

De mama -ik dus- ergert zich al sinds Halloween aan de schreeuwerige reclames voor speelgoed op tv. Waarom moeten die waren altijd aangeprezen worden door een hyperkinetische onverstaanbare Hollandse troela? Waarom klinken ze altijd als: “weisjewasjegowshawta-vetcool!” ? Waarom wil “Nederlands gesproken” eigenlijk zeggen “Hollands ingeroepen”? (en dan heb ik het nog niet over tekenfilms gehad)

De wensen van mama waren dus heel eenvoudig: niets “nederlands gesproken”.

Op de doos van de goedheilige man zijn telefoon stond een sticker: “nederlands gesproken”. Hmmm… Een sint met humor… Ik drukte op de knop met de tekening van de brandweerwagen en de telefoon sprak vlotjes de woorden: el coche de bomberos! Hmmm… een sint met héél veel zin voor humor…

Vandaag klonk dus de hele dag vanuit haar park: uno… dos… très… otto… el coche de bomberos… adios!…

Moeder content! Ik zag mijzelf al de eerste schooldag door de kleuterjuf tegengehouden worden: “Marie spreekt wel érg goed spaans!” En ik dan bescheiden : “ach… dat ging vanzelf…”

Tot deze middag rond drie uur (très).

Ongeveer elk onderdeeltje van de telefoon moet al bekwijld geweest zijn (deze info kan belangrijk zijn voor het plot van mijn verhaal). Tante Biene was op bezoek, had ook al veel spaanse woordjes geleerd, en riep ineens: “huh?! Heb je dat al gehoord?” Ik vlieg daar met drie bavetten naar dat park, want gelijk welk geluid ik uit dat park hoor komen, het heeft altijd met enige vochtige substantie te maken, maar neen, tante Biene drukt op de knop met de brandweerwagen en de telefoon zegt ” de brandweerwagen”.

Toen de papa thuiskwam -die ook zeer van zijn sokken geblazen was met het nieuws- hebben we ongeveer alle toetsencombinaties geprobeerd, maar het ding is niet meer in het spaans te krijgen. Nu rest ons niks meer dan te zeggen: hmmm… Een sint met bijzonder veel humor! (dwz. het is nog te vroeg om de truc met de val uit het park uit te proberen, en zelf beginnen kwijlen over de telefoon gaat ons net iets te ver)

Ik hoop dat binnen twee jaar de kleuterjuf mij niet terugroept om te vragen of ‘Marie’s papa toevallig genen ollander is?’ Lieve sint, ik maak mijn grapjes liever zelf!

tv

- Grey’s Anatomy: Eigenlijk moet ik moet ik opkomen voor de verpleegster, maar ik vind het geen leuke, dat grapje over dat ze zwanger was, was een misselijk grapje. *verpleegkundige zucht*

- Reclame van Mora: Kan u drie keer snel na elkaar ‘plopkipkluifjes’ zeggen? Ik niet. Al hopeloos veel geprobeerd.

- The blockfinale: Heb ik dat nu zo verkeerd gehoord? Ik dacht echt dat Hans otten zei: ” En de winnaars van de block Oostende zijn…”. Heb ik dat echt verkeerd gehoord? Heeft hij dat niet gezegd?

- De laatste show: Filip Geubels vond ik de beste gast tot nu toe. Die is echt echt echt grappig.

- Het zesde zintuig: Ik heb er eens per ongeluk op gezapt. Ik lag bijna op de grond van het lachen. Hoe kunnen die nu nerveus zijn als er iemand gaat afvallen? Die weten dat toch op voorhand? Geef toe. Ge zijt helderziend of ge zijt het niet hé.

- Witse: Hij had niet sorry moeten zeggen tegen Sam want hij had niks misdaan. Punt.

- Alle autoprogramma’s: Het feit dat die programma’s altijd gepresenteerd worden door vrouwen (die nota bene gene zak geïnteresseerd zijn in auto’s behalve misschien in het kleur) wil alleen maar zeggen dat het mannen blijkbaar ook gene zak interesseert, anders moesten ze die mannen niet lokken met vrouwen.

- De pappenheimers: Heeft het nog zin dat ik kijk? Marie heeft de vervelende gewoonte luidop mee te kwissen, zodat ik er geen woord van begrijp.

- Reclame van Activia: Ik heb geen opgeblazen gevoel. Nooit gehad en ik zal het nooit nie krijgen. En ik ken ook niemand met een opgeblazen gevoel. Laat ons met rust!

- Kanaal Z: Ik vind die twee repen onderaan die in een verschillend tempo over het scherm lopen ontzettend goed gevonden. Ik blijf erdoor gefascineerd.

- Kanaal 2 (denk ik): Het niet laten zien van de aftiteling van een programma of een film getuigt van een groot gebrek aan respect voor de makers. En toont nog maar eens dat jullie enkel geïnteresseert zijn in datgene dat geld opbrengt.

-Vtm: ik blijf erbij: het is een zender voor bejaarden in verregaande staat van dementie en voor lijken in verregaande staat van ontbinding. Ik weet dat omdat ik als ik er naar kijk, spontaan begin te ontbinden. En het begint aan mijn maag.

-Vt4: Ik heb jullie truc met de reclame wel door hoor! Bandieten!

- ik besef net dat ik zo UUUREN kan door gaan. Zegt dat nu iets over mij? Of over mijn kijkgedrag? Of over wat ze ons voorschotelen?

IhateTechno

Het was al aan kleine dingen te merken. Mollen die hun gangen verstevigen. De laatste vogels die naar het zuiden vluchten, ziekenhuizen die hun fixatiemateriaal beginnen te verzamelen en extra personeel inzetten. En vanavond is het dan eindelijk van dattem.

Rond 7u ’s avonds komen de eerste gevallen binnen. Alcoholintox, coke-intox, speedintox, mooie combinaties van de drie. En laat ons eerlijk zijn : het zijn de slimste die zo vroeg al binnenkomen. Want rond 2u ’s nachts is er met die gasten geen kot meer te houden en moet je ze laten gaan. En weg zijn ze. Naar den expo. Dubbel genieten.

Rond 10u ’s avonds zit het verkeer op de ring muurvast, dan verlaten ze hun gefilleerde wagen (noemt men dat zo? Een auto die in de fille staat?) en staan ze broederlijk naast mekaar in de graskant een laatste gratis plasje te doen, met het wijzertje naar de spoed van Maria-Middelares gericht.

Rond 2u meet de seismograaf nooitgeziene waarden.

Rond 2u10 meet de laborant nooitgeziene waarden.

Voor dokters en verpleegkundigen is het de uitgelezen kans om hun talen nog eens te oefenen. Want ze komen van overal. (Zelfs van Teletubbieland. Heb ik zelf gezien, ze zaten met z’n vieren in een Twingo.)

En om hun dokters -en verpleegkundige krachten te bundelen. Want ’stijf van den drugs’, dat duurt maar tot er enen met een infuusnaald op hen afkomt. Niks van stijfheid meer te merken hoor! Beweeglijk dat ze dan zijn!

Ja, ‘t is een geweldig feest ieder jaar. Maar ik blij dat ik het aan mij voorbij mag laten gaan.