… bleek waar te zijn!
We dachten al een beetje in die richting aangezien ieder lepeltje dat we in haar mond staken er bijna volledig afgekloven weer uit kwam. En omdat we onze perforator zo verdacht weinig nodig hadden de laatste tijd. En ook omdat drie spijlen van haar park al aan vernieuwing toe zijn. En ja, omdat onze vingers zo ontzettend pijn deden.
Het is zo ver! Het eerste tandje is doorgebroken!
*de schrijfster van dit blog wijt alle mogelijke overdrijving in deze tekst louter aan emotionaliteit*
Hoera voor Marie!
En voor jou, omdat je mij doet lachen.
En waar blijven dan bijhorende blogs over slapeloze nachten, koorts-opstoten, bijtringen, T-gel en door oververmoeidheid geinduceerd echtellijk handgemeen ?
PS : Er werd via proef vastgesteld dat de meest effectieve preventie van tandbederf het pro-actief verwijderen van de tanden is…, neen en nu ze leren poetsen !
Die tanden vallen toch terug uit binnen een paar jaar. Vallen ze niet uit van rotheid, dan omdat er andere zit te duwen. Waarom ze nu onderhouden, verloren energie!
Joepie jeuj voor Marie! Ze wordt veel te vlug groot vind ik!
Ha, het wordt tijd voor tandenborstel nr. 1. Zo’n rubber ding om over je vinger te schuiven waarbij ze tot vervelens toe proberen het ding kapot te bijten. En jouw vinger dus ook…
Proficiat met deze nieuwe stap!
En ze kan nog volledig rond haar tand! En ze moet geen floss kopen!