Leesbeest

De laatste keer kreeg ik bij kind en gezin een boekje om het voorlezen voor baby’s en peuters te promoten. Het zou goed zijn voor hun taalontwikkeling en fantasie. Ik geloof daar wel in. Wij waren thuis vreselijke leesbeesten. We gingen met ons drieën elk om 5 boeken in de bib, en na een week hadden wij al die boeken uit, dwz ook die van mekaar.

Aan tafel werden alle etiketten van de melk, boter en choco weggedraaid want broerlief kon het niet laten de etiketten te lezen tijdens het eten. Elke dag ruzie om de krant. We toonden enkel een verminderde interesse voor onze schoolboeken.

Ik ben absoluut een fan van voorlezen, maar in het boekje staat dat je al kan beginnen bij baby’s van een maand of drie. Kijk, Marie is nu 5 maand, en ik daag de schrijver van dat boekje uit om Marie eens een verhaal voor te lezen. Het enigste waar dat kind is in geïnteresseert is papier. Ze zou het verhaal verslinden, maar dan letterlijk. Ik heb het geprobeert met ‘De baby ziet’. Toegeven, niet het meest beklijvende verhaal want er staan alleen maar bollen, vierkanten, hartjes en sterren in, maar ik was het zeer mooi aan het uitleggen. Marie werd daarintegen dol. Verder dan pagina 3 ben ik niet geraakt, tegen dan was het intussen doorweekte boek al 8 keer uit mijn handen geslagen. Tot zover deze voorleespoging.

Theorieën, het zijn schone dingen.

tv

- Grey’s Anatomy: Eigenlijk moet ik moet ik opkomen voor de verpleegster, maar ik vind het geen leuke, dat grapje over dat ze zwanger was, was een misselijk grapje. *verpleegkundige zucht*

- Reclame van Mora: Kan u drie keer snel na elkaar ‘plopkipkluifjes’ zeggen? Ik niet. Al hopeloos veel geprobeerd.

- The blockfinale: Heb ik dat nu zo verkeerd gehoord? Ik dacht echt dat Hans otten zei: ” En de winnaars van de block Oostende zijn…”. Heb ik dat echt verkeerd gehoord? Heeft hij dat niet gezegd?

- De laatste show: Filip Geubels vond ik de beste gast tot nu toe. Die is echt echt echt grappig.

- Het zesde zintuig: Ik heb er eens per ongeluk op gezapt. Ik lag bijna op de grond van het lachen. Hoe kunnen die nu nerveus zijn als er iemand gaat afvallen? Die weten dat toch op voorhand? Geef toe. Ge zijt helderziend of ge zijt het niet hé.

- Witse: Hij had niet sorry moeten zeggen tegen Sam want hij had niks misdaan. Punt.

- Alle autoprogramma’s: Het feit dat die programma’s altijd gepresenteerd worden door vrouwen (die nota bene gene zak geïnteresseerd zijn in auto’s behalve misschien in het kleur) wil alleen maar zeggen dat het mannen blijkbaar ook gene zak interesseert, anders moesten ze die mannen niet lokken met vrouwen.

- De pappenheimers: Heeft het nog zin dat ik kijk? Marie heeft de vervelende gewoonte luidop mee te kwissen, zodat ik er geen woord van begrijp.

- Reclame van Activia: Ik heb geen opgeblazen gevoel. Nooit gehad en ik zal het nooit nie krijgen. En ik ken ook niemand met een opgeblazen gevoel. Laat ons met rust!

- Kanaal Z: Ik vind die twee repen onderaan die in een verschillend tempo over het scherm lopen ontzettend goed gevonden. Ik blijf erdoor gefascineerd.

- Kanaal 2 (denk ik): Het niet laten zien van de aftiteling van een programma of een film getuigt van een groot gebrek aan respect voor de makers. En toont nog maar eens dat jullie enkel geïnteresseert zijn in datgene dat geld opbrengt.

-Vtm: ik blijf erbij: het is een zender voor bejaarden in verregaande staat van dementie en voor lijken in verregaande staat van ontbinding. Ik weet dat omdat ik als ik er naar kijk, spontaan begin te ontbinden. En het begint aan mijn maag.

-Vt4: Ik heb jullie truc met de reclame wel door hoor! Bandieten!

- ik besef net dat ik zo UUUREN kan door gaan. Zegt dat nu iets over mij? Of over mijn kijkgedrag? Of over wat ze ons voorschotelen?

Bikke bikke bik, rarara

Is Lien’s tip met het potje gelukt of niet?

Ik ben geen potjes-fan. Het ziet er vies uit. Het ruikt niet lekker en ik wou mijn dochter nooit iets voorschotelen dat ik zelf nooit zou willen opeten.

Tot zover deze goede voornemens. Marie heeft probleemloos een potje wortelpuree naar binnen gespeeld. Morgen probeer ik weer één van mijn eigen brouwsels. Wie weet wel met witloof. Op hoop van zegen!

Oja, Lien, merci voor de tip. Oh, en Elke, zoals we allemaal weten is voorzichtigheid de moeder van de posteleinwinkel. Je begrijpt dat ik daar dan beter nog een beetje mee wacht

Bikke bikke bik

Eéntje voor de mama… ééntje voor Mar…ma… ééntje voor papa… ééntje voor Mar… Marie!!! Niet flink!!! Godverdoeme!!! Heel den boel weer betatert! Neen!!! Allé meiske… Mondje open… Jaaaaa!!! Flink ze! Jaaa!!! Flin… Eila! Neen! Potverdorie! Allé kom, doe du mondje open… jaaaa… Flink!!! Flink Marie!!!

Zucht.

Fruitpap geven. Beestige bedoening! Geestig dat wij dat vinden (lees: Marie).

Allé toe Marie, drinkt nog een beetje… Neen, niet blazen… Ok, flesje weg. (na 2 minuten) Toe Marie, drinkt nog een beetje… jaaaaa!!! Neen! Ge moet nu nie beginnen babbelen! Ok, flesje weg. (na 2 minuten)  Kom ze, nog een beetje drinken… Flink! Aha, ge zijt goe bezig… Neee! De fles is vóór u… Neeee… niet weg draaien…

Zucht.

Flesje melk geven. Beestige bedoening! Geestig dat wij dat vinden (lees: Marie)

Dat ze een trage eter is, al van in het begin, tot daar nog aan toe. Maar dat spelen met eten, nu al? Ik steek het op de vuile vallingbeesten. De honger zal niet zo groot zijn als anders. Maar wat is dat dan met die patatjes?

Moord en brand! Dat schreeuwde ze! Voor één lepeltje wortelpuree! En tranen! En wurgen! Voor één lepeltje! Ik kan er niet van over. Ik weet het, het is hier genen El Bulli of Comme chez soi. Maar het zijn echte patatjes van vava, en echte worteltjes vanuit pepe Zomergem zijne lochtink. Morgen opnieuw, maar eens proberen met broccoli.

Zucht.

IhateTechno

Het was al aan kleine dingen te merken. Mollen die hun gangen verstevigen. De laatste vogels die naar het zuiden vluchten, ziekenhuizen die hun fixatiemateriaal beginnen te verzamelen en extra personeel inzetten. En vanavond is het dan eindelijk van dattem.

Rond 7u ’s avonds komen de eerste gevallen binnen. Alcoholintox, coke-intox, speedintox, mooie combinaties van de drie. En laat ons eerlijk zijn : het zijn de slimste die zo vroeg al binnenkomen. Want rond 2u ’s nachts is er met die gasten geen kot meer te houden en moet je ze laten gaan. En weg zijn ze. Naar den expo. Dubbel genieten.

Rond 10u ’s avonds zit het verkeer op de ring muurvast, dan verlaten ze hun gefilleerde wagen (noemt men dat zo? Een auto die in de fille staat?) en staan ze broederlijk naast mekaar in de graskant een laatste gratis plasje te doen, met het wijzertje naar de spoed van Maria-Middelares gericht.

Rond 2u meet de seismograaf nooitgeziene waarden.

Rond 2u10 meet de laborant nooitgeziene waarden.

Voor dokters en verpleegkundigen is het de uitgelezen kans om hun talen nog eens te oefenen. Want ze komen van overal. (Zelfs van Teletubbieland. Heb ik zelf gezien, ze zaten met z’n vieren in een Twingo.)

En om hun dokters -en verpleegkundige krachten te bundelen. Want ’stijf van den drugs’, dat duurt maar tot er enen met een infuusnaald op hen afkomt. Niks van stijfheid meer te merken hoor! Beweeglijk dat ze dan zijn!

Ja, ‘t is een geweldig feest ieder jaar. Maar ik blij dat ik het aan mij voorbij mag laten gaan.

Tzal eur konte varen

Het kind heeft maar 2 standen. Aan en uit. En aan, geloof mij, is echt ààn. Dat is roepen, gillen, slaan, duiken, en zwieren. U denkt: oeioei. Maar uw vrees is onterecht. We hebben het hier over enthousiasme in de meest pure vorm. Ongescensureerd wild enthousiasme. Ik heb nooit een blijere baby gezien dan mijn eigenste exemplaar.

Ze heeft natuurlijk soms wel haar kuren. Nageltjes knippen blijft een heikele onderneming. Winterjas aandoen idem. En soms weten we het eigenlijk niet waarom ze zich ineens met veel gegil probeert van je schoot te gooien. Maar dan leggen we haar in haar park en ze is weer content. Dan begint ze weer met veel geweld haar speelgoed te verhuizen, tot het ineens stil is. Stand 2. Uit.

Vooral in de voormiddag slaapt ze heel veel. Ik vind dat een beetje bizar aangezien ze ’s nachts 10 à 11 u slaapt. Ze wordt pas tussen 8 en 9 ’s morgens wakker en tegen 10u ligt ze weer te slapen tussen haar speelgoed. En dan ineens is ze er weer. Zoals de onderbuurvrouw zegt: ” a ‘ken uure kik da kind niet, allé ja, azu ne kier schetteren, ja, mor da es zuu giestig om op te luisteren”.

De buurvrouw heeft gelijk. En ook wanneer ze zegt: “E tzal eur konte varen in zjaneware”. Awel ik denk het ook. Begin december doe ik 6 nachten, en eind december 2 lates maar dan zal haar papa voor haar zorgen. In Januari start ik voor echt. En dan moet ze de eerste keer naar de creche. Ik ben benieuwd hoe ze het zal stellen. En hoeveel standen ze daar zal hebben.

Een beroep met toekomst

Deze namiddag nog eens bij mijn ouders geweest. Kwam daar ineens een vreemde man binnen. Ik zei: “dag vreemde man”. Maar ik zei niet: “man van m’n dro-omen…”. Ik dacht wel: “jij vreemde man, je komt en gaat”.

Dat deed hij echt. Continu rondlopen. Door de keuken, door de berging, naar de wc, terug naar de gang, weer in de keuken. En hij had de vreemdste toestellen vast. Ze maakten geen geluid, ik zag enkel een rood laserpuntje op de vloer. Intussen liet hij heel traag emmers vollopen met warm water. Toen pakte hij een oranje krijtje en tekende lijnen op de vloer.

Toen hij weer eventjes in de gang was, fluisterde mijn papa me toe dat zijn kameraad hem beschreven heeft als het prototype van de ideale schoonzoon. Maar dat hij mijn zus er nog niet mee zag optrekken. Ik snapte er niks van. Een prototype? Hmm… Van de ideale schoonzoon? Twas een stille vriendelijke man. Maar dat was het ook. Mijn zus? Waarom zij? Waarom ik niet? Of mijn kleinste zus? Wij waren óók helemaal niet geïnteresseerd! En wat deed die man hier in hemelsnaam?

Toen was hij terug. Ik vroeg hem wat zijn beroep was. “Lekzoeker” zei hij. Ik wist niet dat dat een beroep was. Toen schoof hij zijn Freddy Horionbril maar met bleke glazen hoger op zijn neus en glimlachte vreemd. Ik had eigenlijk nog veel meer willen vragen. Of hij ook bronnen kon vinden in een woestijn, of ofdat hij dacht meer werk te hebben met het stijgen van de zeespiegel. Maar het leek mij beter om veiliger oorden op te zoeken.

Als dat maar goed afloopt…

Stond ik op vandaag?

Deze morgen op Stubru…

“Goedemorgen mevrouw, stond ik op vandaag?”

En ocharme mijn mama wist niet wat ze ervan moest denken…

Maar ze heeft het fantastisch goed gedaan! EN we hebben gratis reclame gekregen op de radio!

Maar neen, Tomas stond niet op.

Fffrtpp

Update: Er is weldegelijk een nummer 6: fruitpap van het lepeltje zuigen. Hà!

Ze spreekt! Ze spreekt! Haar eerste woordje! Fruitpap! Het klinkt zo’n beetje als Ffrtpp. Fantastisch hé als je merkt dat je een verbaal hoogbegaafd kind hebt!

Er is echter een minpuntje. Ze zegt het enkel en alleen wanneer ze net een hap fruitpap in haar mond heeft. En dan ziet haar eerste woordje eruit als een fruitpapbommetje. En de omgeving als een fruitpapslagveld.

In het begin was het makkelijk. Ze zag de lepel en ze deed haar mondje al open. Maar ik heb ooit eens gezegd dat creativiteit moet gestimuleerd worden. Ze heeft dit nogal letterlijk genomen. Nu kent Marie op zijn minst al 6 manieren om fruitpap te eten.

1. de volwassen manier: mondje open, fruitpap erin, mondje dicht

2. op zijn babbelaars: hele verhalen vertellen met een mond vol fruitpap en pas zwijgen als de mond weer leeg is
3. de processie van Echternach: één lepel fruitpap erin, 2/3 lepel fruitpap er weer uit

4. het fruitpapbommeke: fruitpap in mondje, hoofd naar achter, en zegt heel snel ffrtpp!!!

5. Fruitpap + BBB: fruitpap eten en tergelijkertijd borst-buik en billen trainen. Marie begint, maar wees gerust, de mama doet automatisch mee *zucht*

6. eh, …

Neen, 5 manieren dus. Maar voelt aan als 6 aangezien ze continu wisselt van techniek. Het is een beetje vreemd aangezien ze het echt wel lekker vindt. En binnenkort patatjes. wrrrrtlprrr (wortelpuree). Weer een woordje.

*zucht* (weer kuisen)

Tagatataaaaa!!!

Een week geleden (of zelfs langer) ben ik getagd door Tess. Ik heb er de hele tijd over na gedacht. 6 onbenullige zaken over mijzelf vertellen? Nie simpel. Maar allez, ik ben er geraakt.

1. Ik heb een manier gevonden om ‘De kolonisten van Catan’ te winnen. Ik heb het nog niet uitgetest, maar ik weet zeker dat het werkt. Vorige week (toen ik weer verloren heb) zijn mijn ogen opengegaan. Maar ik vertel mijn truc tegen niemand!

2. Ik ben een verschrikkelijke broekschijter voor tv. Als een reeks spannend wordt, zoek ik het vervolg op op het internet (leve wikipedia!), maar kijken durf ik niet meer. Ik ben bang als mensen achtervolgd worden, of als ze dreigen vermoord of ontvoerd te worden of als ze donkere ruimtes binnengaan. Zo was het dus bij Dexter, CSI, Flikken, en zoveel meer. Bij films net hetzelfde. Alleen humor kan mijn angst minderen.

3. Ik haat alle gerechten waarin er kans is dat ik per ongelijk op een beentje of erger, kraakbeen, kan bijten. Ik vind dat echt vreselijk!

4. Ik heb nog nooit in mijn leven iets gestolen. Ik vind leven in een maatschappij waarin je continu op je hoede moet zijn bijzonder lastig. Als ik ooit één van mijn kinderen betrap op diefstal, om het even wat, dan gaan ze er niet goed van zijn. Ik kan niet tegen het gebrek aan respect dat mensen voor elkaar en elkaars bezittingen hebben.

5. Ik snap de meeste vreemde tekentjes en termen niet die ik lees in mails en blogs. Onlangs heb ik per toeval toch ontdekt wat aumagad wil zeggen, maar er zijn er nog veel die ik niet snap. Bijvoorbeeld J of <3. Bij het eerste denk ik JUIJ! en bij het tweede een hoorntje met twee bollen ijscreme. Maar dat klopt nooit in de tekst.

6. ik zeg nooit ’shit’. Ik gebruik veel andere scheldwoorden. Maar die eerste nooit. En tegen mijn dochter gebruik ik ook andere in de trant van Nondepitjes en Mielekuutjes.

Voilà, nu heb ik geen geheimen meer. Ik ben een open boek. Nu jullie nog. Jullie Tromboone, Satur9, Tamara, Annelies, Marthos en Zita