Fijne vleeswaren

En vandaag zagen we…

Preskop.

Midden in de stad.

Op een brommerke.

In dat drukke verkeer.

Iemand zal die jongen toch eens moeten vertellen

dat motorhelmen in verschillende maten verkrijgbaar zijn.

Het was echt geen zicht.

Ontbijtconversatie

Ontbijtconversatie huize Moeferkoe

m: ik natuurlijk

d: de teergeliefde natuurlijk

d: de Touareg zou de rijkste nomadenstam kunnen zijn

m: omdat ze hun naam voor een auto hebben gekozen…

d: als ik hen was, ik vroeg er geld voor

m: of een auto!

d: maar hun kamelen kunnen daar niet in!

m: wel als ze er een remork achter hangen

d: dat zou een oplossing zijn

m: tenzij de remork ook een nomadenstam zou zijn

d: hun vijanden!

m: wow! een echte woestijnoorlog!

d: het zou daar stuiven!

En dat was het begin van alweer een fantastische dag!

Bekennen: ik beken-ik bekende-ik heb bekend

Afhaken: ik haak af-ik haakte af-ik heb afgehaakt

Wanneer? hoor ik u vragen. Wel, toen ze de nieuwe spelling hebben ingevoerd. Gedaan met de goede punten voor dictee. Gedaan met op tv meedoen aan het groot dictee der Nederlandse taal. Verwarring alom. Ik weet het nog goed. Ik was een jaar of 14 toen ze ermee afkwamen en ik zei tegen mezelf: “da’s niet meer voor mij! Hier ben ik te oud voor geworden”. En toen heb ik voor mezelf de ‘oh-dat-schrijft-aangenaamspelling’ uitgevonden. Dus schreef ik de woorden voortaan zoals ik ze het liefst wou schrijven.

Spijten: het spijt mij-het speet mij-het heeft mij gespeten

Ja, toch een beetje. Want ik ben nu langs geen kanten meer mee. De spelling blijft beetje bij beetje veranderen. Ik ga mijn dochter nooit kunnen helpen met het huiswerk want het gaat de sloor punten kosten. Misschien moet ik er toch eens werk van maken.

Houden van: ik hou van-ik hield van-ik heb gehouden van

Ik kan het niet laten, de spellingsfouten uit een ander zijn tekst halen. De stagiair die bij mij met een verslagje afkomt, passeert eerst de spellingscontrole (MIJN spellingscontrole). Want ik hou van correctheid. Van juistheid. Van spelen met taal. Ik verafgood alle taalvirtuozen. Ik vind poëzie iets ongelofelijks, ook al snars ik er doorgaans geen snap van.

Rijmen: ik rijm-ik rijmde-ik heb gerijmd

We deden vroeger niks anders aan tafel. Zo lang mogelijk blijven rijmen op hetzelfde woord. En we probeerden limericks te schrijven. En ons verwonderen over de gecompliceerde eenvoud van een haiku. En met mijn babysitkindjes maakte ik eindeloze variaties op elk-elk-elk-de koe drinkt…

Op zich schamen: ik schaam op mij-ik schaamde op mij- ik heb op mij geschaamd

Mensen zoeken voor mij de regel van het kofschip op. Zo ver is het met mij gekomen. Ik maak hier post na post de grofste dt-fouten, de wansmakelijkste vervoegingsfouten en de meest onvoltooide voltooid deelwoorden. Maar ik wil eraan werken. Blijf mij gerust verbeteren, want telkens een dt-fout ontdekt wordt zak ik bijna door de grond van schaamte. Echt waar.

een koppige ezel zijn: ik ben een koppige ezel-ik was een koppige ezel-ik zal helaas altijd een koppige ezel blijven

Ja, want ik weiger het woord pannenkoek te schrijven (dit was hier enkel een noodzakelijke uitzondering). Met hun onnozele regeltjes… Bij mijn weten kan je een pannekoek maar in één pan bakken, gelijk hoeveel pannekoekepannen je ook liggen hebt. Ik heb het geprobeerd: bakken in één pan, opgooien, en opvangen in een andere… maar ik zweer het… onmogelijk om die pannekoek deftig in die andere pan te krijgen. Ik heb zelfs al pannekoeken gebakken zonder pan. Platekoeken eigenlijk. Of is het platenkoeken?

En paddenstoelen? Belachelijk! De dag dat dochterlief van school komt met de opdracht paddenstoelen te zoeken in het bos, dan zal ik haar eens vertellen hoe het zit. Dat padden in een modderige put wonen, dat daar geen plaats is voor stoelen, tenzij een stoel die tegen een stootje kan. En dat ik uit ervaring kan zeggen dat als een pad op een paddestoel gaat zitten, het steeltje binnen de second afkraakt. En dan ga ik samen met mijn dochter zelf stoeltjes ineen knutselen. Want creativiteit moet gestimuleerd worden.

Nog niet overtuigd? Dan beroep ik mij op de versteende uitdrukking. Een pannekoek kan gebakken worden op een keramische kookplaat. Keramiek is steen. Dus pannekoek. En een pad heeft steenpuisten. Dus paddestoel.

Inleiding in de tupperologie

Vrijdag naar mijn eerste Tupperwareparty ooit geweest. De demostratrice was een collega, de gastvrouw was een collega, verder waren er nog twee collega’s, nog twee oude KSA-vriendinnetjes, nog twee vriendinnen van de gastvrouw en last but not least: EEN MAN!!! Alle ingrediënten voor een great party waren dus voorhanden!

Ik vind tupperware duur, ik heb potten genoeg en ik weet me nu al geen blijf met al mijn deksels. Met alle gevloeck ende gesweer tot gevolg als ik weer eens vergeefs mijn pottenkast probeer dicht te slaan zonder de halve inhoud eruit valt. Wat had ik dus nodig? Niks dus eigenlijk, tenzij misschien een grote pot om al mijn potten en deksels in op te bergen. Maar ja, sloor die ik ben, ik was er eens mee buiten.

Mijn stalen ros nog eens bovengehaald na anderhalf jaar enkel dienst te hebben gehad als provisoir droogrek. Een droogrek met platte banden weliswaar maar dat was snel opgelost (dank u zeer, mijn teergeliefde). Drie straten verder gekoerst en compleet buiten adem aangekomen bij de gastvrouw van dienst. Ik was er niet goed van dat ik er zo slecht van was. Mijn conditie was blijkbaar een dikke nul, maar enfin, dat is nu niet aan de orde.

Het was een bijzonder leerrijke avond! En ik wil mijn net opgedane kennis erg graag met u delen!

Ten eerste: bij den tupperware spreken ze niet over ‘ravioli’ maar over ‘ravaoli’. Wij, deelnemers, zaten er toen we het de eerste keer hoorden een beetje mee te lachen, maar al snel bleek dat de upper-tupper gewoon het tupperjargon volledig meester was, en wij, tupper-leken, gewoon grote ravaoli nit-wits waren.

Ten tweede: de handige ijsblokjesmakerpot wordt het best opgevuld met WARM water ipv KOUD water. Dit omdat de oppervlaktespanning van warm water lager is dan de oppervlaktespanning van koud water, wat er voor zorgt dat bij het warme water, zich eerst een ijslaag vormt aan de oppervlakte, en het water zo sneller bevriest dan bij het koude water, dat als één blok zal bevriezen. Voor deze wijsheid danken wij voornamelijk de MAN in het gezelschap die naast ‘het knappe en grappige vriendje van een collega’ ook nog eens over een sterk ontwikkeld paar hersenhelften beschikte.

Ten derde: patatten kan men in 5 minuten gaar krijgen in de microgolfoven. Meer woorden wil ik daar niet aan verspillen. Oh, behalve misschien dat de pot die men daarvoor nodig heeft pokkeduur is. Maar wel mooi. Maar pokkeduur.

Ten vierde: Tupperwaredemonstratrices maken lekkere hapjes, ze doen dat met de ravaoli-plaat (jawel) en achteraf krijg je het recept. We hebben dus een beetje leren koken.

Ten vijfde: Bij het terug naar huis fietsen was ik na 400 meter alweer stikkapot. Een eenvoudige optelsom en een klein onderzoek bracht verheldering!

a (ik fietste me te pletter) + b (mijn was droogde aan mijn fiets anex droogrek onwaarschijnlijk snel) = C (een snelle blik op mijn versnellingsapparaat bracht aan het licht dat mijn fiets al een anderhalf jaar in hoogste vernelling geparkeerd stond).

Bijzonder verhelderende avond gehad!

De kinderacademie

Walter Capiau: W

Marie: M

W: En we gaan eens kijken wie er op de xylofoon zit… Hoe heet jij?

M: (kijkt verlegen naar de grond) Marie

W: Dat is een mooie naam! En hoe oud ben jij?

M: Het is mijn vermaanddag vandaag…

W: Je vermaanddag! Proficiat Marie! En hoeveel maand ben jij dan wel geworden?

M: (steekt 4 vingers in de lucht)

W: En vertel eens, wat heb je al gedaan vandaag op je vermaanddag?

M: (begint een beetje los te komen) Ik heb uitgeslapen. Tot 9u

W: Amai, zeg, als dat geen mooi cadeau is van je mama! (knipoogt naar de camera)

-publiek lacht-

M: (knikt heftig) Ja en ik heb ook al in mijn park gespeeld en nog wat geslapen en twee keer melk gedronken en een beetje teruggegeven op mijn mama haar broek!

-publiek lacht en Walter Capiau schud het hoofd-

M: (beetje wild door al de aandacht) en ik heb ook geprobeerd aan de compjoeter te likken!

W: (draait zich naar het publiek) Is dat waar mama?

-mama knikt lachend-

W: Amai, gij ziet er mij nogal ne kadet uit zenne! Kan je je al draaien op je rug of buik?

M: (kijkt een beetje verlegen naar de grond) Neen, maar ik kan wel al goed op mijn benen staan!

W: Jawadde! Maar zeg, Marie, daarvoor ben je niet naar hier gekomen hé. Vert…

-commotie op de achtergrond, Sylvie Melodie is ongeduldig omdat ze nog niet aan de beurt is en is al pruilend naar haar mama gelopen die haar weer terugstuurt -

W: Vertel eens Marie, wat kom je ons tonen.

M: Ik kom heel hard roepen in 17 verschillende toonaarden.

W: Ik ben heel erg benieuwd! Ga maar naar het podium, Tars Lootens zal je begeleiden op de piano.

-Marie wordt naar het podium gebracht. Tars Lootens speelt zijn eerste drie noten en Marie zet vollenbak haar keel open. Het publiek luistert met open mond. Marie’s mama kijkt trots naar het verbijsterde publiek-

W: Beste mensen, geef Marie eens een applaus! Amai, meisje, jij kan dat nogal! We gaan eens kijken welke cadeautjes je krijgt als beloning voor je oorverdovend geschreeuw.

Neem intussen maar een Petit Gervaisken.

M: Ik eet dat niet graag!

-publiek lacht-

M: Ik wil fruitpap!

W: Wel Marie, omdat jij dat daarnet zo goed gedaan hebt, zullen we daar voor zorgen! Sylvie Melodie, meiske, maak eens wat fruitpap voor onze kleine Marie hier!

Had de kinderacademie nog bestaan, de toekomst zou er helemaal anders uitzien!

Principes? pfuh!

Ik ben een vrouw met principes. Heel veel principes. Ik noem er nu even twee: 1. als ik een belofte doe, dan hou ik me eraan, en 2. ik ben principieel tegen 0900-nummers. Twee eenvoudige principes die mij met een gerust hart mijn toekomst tegemoet laten gaan. Tot gistermiddag dit:

broer: Zeg Moef, mag ik je iets vragen, zou je iets voor mij willen doen?

ik: Ja hoor!

broer: ik wil graag naar AC/DC gaan, zou jij voor mij tickets kunnen bestellen? Ik kan niet want ik moet werken.

Voel je hem al aankomen? Ik op dat moment nog van langs geen kanten dus…

ik: Geen probleem! Mail me de instructies tegen vanavond maar door!

Ik dacht in mijzelf: Yèk, AC/DC, zo’n bende ouwe roepkelen, wie wil er daar nu naar gaan kijken… Maar ja, hij heeft al dikwijls eens iets voor mij gedaan, dus principe 1, geen probleem!

En dan krijg ik daar zo’n mailtje met een AAAaaaargh 0900 nummer op!!! Mijn hart sloeg al een slag over. Krijg ik daarna nog een mailtje dat ik ook via proximusgoformusic de tickets kon bestellen. En dat ik vanaf 8h deze morgen kon bestellen, dat ik er vroeg bij ging moeten zijn, dat ze waarschijnlijk binnen het half uur uitverkocht gingen zijn.

Een diepe zucht.

Ik de hele avond op die proximussite proberen geraken om maar niet dat nummer te moeten draaien. Het enige wat ik die hele avond gezien heb was (in een welliswaar mooi lettertype): all our servers are busy, try again later.

Ben uiteindelijk gaan slapen, neen, ik ben naar bed gegaan. Vanmorgen met barstende koppijn opgestaan. Stress in mijn nek, en mijn portemonnee in een kramp.

Om 7u53 telefoon van mijn broer, ik weet al niet meer waarom, maar het had iets te maken met AC/DC. En zo heeft hij mij aan de klap gehouden tot 8uO1. En dan heb ik principe 2 overboord gegooid voor principe 1. Niet één keer, niet twee keer, geen 10 keer, maar welgeteld 468 keer, dwz om de tien seconden en dit 78 minuten lang. Met 459 keer tututut (netwerk bezet) als resultaat en 9 keer tuuttuuttuuttuut(alle lijnen bezet). Aantal gekochte tickets: 0,00

En weet je wat het toppunt was? Gisteravond vond ik een nederlandse site die tickets verkocht van uitverkochte concerts. En AC/DC in het sportpaleis stond er al bij! En de verkoop moest nog beginnen! Dat was dus al bij voorbaat een verloren zaak! Triestige zaak.

Scream 4: The dentist

-WHAAAAUUUUW!!! WATTOEDEGIJJONG!!! Da doet zeer ze! Aaaauwww!

-Sorry ze, maar twas per ongeluk.

Maar het deed toch echt pijn zenne. De teergeliefde besloot op te staan op het moment dat ik besloot hem nog een kus te geven eer ik naar de tandarts vertrok. En Baf!!! Met onze kop tegen elkaar. Maar dat is dan ook het enigste moment van de dag dat ik pijn heb gevoeld. En neen, ik ben niet meer onder invloed van de verdoving.

Ik heb gewoon een fantastisch goeie tandarts. Niks gevoeld, en maandag mag ik terug! Om meer straffe tandartsverhalen te horen. Smarties die hij vindt in zijn wachtzaal, kinderen die al snoepkauwend in zijn kabinet binnenkomen, kinderen die met een hele zak snoep binnenkomen, mensen met een abces die hij antibiotica voorschrijft en niet meer terugkomen tot ze weer niet weer weten waar kruipen van de pijn, kleine kinderen met twee gsm’s die na het trekken van één van hun 6 rotte tanden enkel vragen : “gratis?”, ouders die op de suggestie van de tandarts om hun kinderen hun tanden te laten poetsen antwoorden :” maar hij wil nie meneer!” en verder nog een hoop frustratie rond het “idiote ‘gratis’-beleid van die domme waalse sossen” die ervoor zorgen dat de mensen totaal géén verantwoordelijkheid meer moeten nemen, zelfs niet voor hun tanden.

Maar we bleven er vrolijk bij, en ik heb niet onder mijn voeten gekregen voor dat anderhalf jaar dat ik weggebleven ben met ‘ik ben zwanger’ als flauw excuus, met een gigantische krater tot gevolg. Zou ik nu mijn lesje geleerd hebben?

Hm, waarschijnlijk niet.

Oesjo deddy? Oesjo deddy?

We hebben ons gisterenavond werkelijk kapotgelachen met het einde van De Rode Loper. Een blik achter de schermen van de

opnames van Eddy Wally die reclame maakt voor digitale televisie. Complete rappersoutfit, blingbling. Vond hij ‘gewèèldig’! In authentiek zelzaats amerikaans vroeg hij ons of we wel wisten wie ons vader is. En Mariette op de achtergrond hield het allemaal goed in de gaten, ze zat er zelfs een beetje mee te lachen.

Op het einde wist hij ons nog te vertellen dat de Eddy Wally-film er eindelijk aan zit te komen. Daar ben ik nu echt eens benieuwd naar! Wat een intrigerend figuur! Topamusement op zijn optredens, heeft mijn broer eens mogen meemaken. Ik hoop dat hij er rijk van geworden is. Als hij een rolletje speelt, dan speelt hij het fantastisch. Is hij echt zoals wij Eddy Wally kennen, dan verdient hij het voor zijn moed, durf en uit compassie. Ik vermoed dat de waarheid een beetje tussen de twee ligt. Dat hij zichzelf gewoon heel handig uitspeelt, omdat het succes heeft. Dat hij meent wat hij zegt, maar weldegelijk weet dat Vlaanderen met hem lacht. Maar het brengt hem op. En het mag van mij, als wij af en toe maar eens goed kunnen lachen!

Oesjo deddy? Oesjo deddy?

Gedoemd tot roem

Ik ben een BV. Ja, al van bij mijn geboorte. Vanaf het prille begin al gedoemd om een roemrijk leven te leiden. Tja, je initialen kies je immers niet zelf hé.

Pas op, ik hou mij serieus in. Echt. Ik mijd deelnames aan tv-programma’s alhoewel ik dolgraag eens een quiz zou winnen. Ik mijd mijn kop in ‘de boekskes’ omdat ik in wezen van de bescheiden soort ben (sorry Dag Allemaal, je chantagepogingen hebben geen effect op mij, iederéén heeft geld verloren in de kredietcrisis).

Niet dat ik niks te vertellen heb, oh nee. Ik heb zoveel te vertellen. Ik zou er een boek over kunnen schrijven, over wat ik allemaal te vertellen heb. Ik zou het leven van veel mensen zoveel rijker kunnen maken, mocht ik mijn gedachten met hen delen in een boek. Maar ik mijd de schijnwerpers liever. Ook uit zelfbehoud, want schijnwerpers kunnen onterecht eensklaps transformeren in schijtwerpers, and that’s real shit!

BV-boeken, Mijn favoriete roddelnonkel heeft er zo zijn idee over, maar wat weet hij daar nu van met zijn FB initialen (FB: Frieten en nen Bicky, whoehaha!). Een echte BV, zoals ik, is automatisch ook een voorbeeld (VB) en dat deel mag de BV niet ontlopen! Het is dus ahw zijn plicht een boek te schrijven, met als hoger doel het voortbestaan van de soort!

Maar ik wacht nog even tot ik de dt-regels goed onder de knie heb en een mediatraining heb gevolgd.

WC-rolletjes

Vanmorgen in De Standaard gelezen dat directies van kleuterscholen niet meer willen dat er nog geknutseld wordt met wc-rolletjes. Het zou niet hygiënisch zijn.

Ze geven de voorkeur aan afval dat ze door te knutselen recycleren, of stokken en stenen die de kindjes kunnen vinden in de natuur.

Toeval o toeval. Komt dit nieuws toch wel net uit als de overheid met een grote campagne bezig is tegen zwerfvuil. Als dat geen win-win situatie is!

En aan de mama’s en papa’s die dàt dan misschien niet zo hygiënisch vinden… dan zijn er nog altijd de stokken en stenen.

Alleen te hopen dat er geen hond op gepist heeft.