Een durver, ikke

Vandaag was weer eens het begin van de rest van mijn leven.Want wat heb ik mezelf weer overtroffen! Ben naar de carwash geweest! DE CARWASH! en alleen! Allez, met twee, Marie zat erbij, maar ik zat aan het stuur!

Normaal gezien kuis ik mijn auto zelf maar nu was het bijna 4 maand geleden, rotweer en ik kon er niet meer tegen. En wat moest ik dan doen met Marie? Dus al mijn moed bijeengeraapt en naar de carwash gereden.

Ik heb als klein kind ooit eens een aflevering gezien van Banana split. Daarin moest de pas aangenomen carwashbediende een caravan carwashen en het ding viel helemaal uiteen. Ik wist wel dat ze die bediende beetgenomen hadden, maar ik ben toch nooit meer op mijn gemak geweest.

Ik dus naar Zottegem, want daar hebben ze een hele grote carwash, ik denk altijd: hoe groter hoe properder! Bij carwashes toch. Daar aangekomen, 10 minuten staan denken welk programma ik zou nemen, 3 keer gecontroleerd of mijn ramen wel echt goed dicht waren en mijn antenne proberen afdraaien maar tot de conclusie gekomen dat ik geen afdraaiantenne heb. Toen kwam de carwashman. Ik zei “nummer twee”, hij gaf mij mijn antenne, ik zei “huh? Kan dat ding er toch af?”, hij lachte en zei dat ik naar voor mocht rijden, ik vroeg “gewoon in neutraal zetten hé” en hij zei ” ja, en handrem naar beneden” waarop ik verbaast vroeg “naar beneden?” en hij zei “jep!” en toen viel mijne frank “ah! dus niet opgetrokken!”. De man lachte nog eens en de rest ging gelijk vanzelf!

Ik trots met mijne blinkende auto weer in de miezer. Passeert mij daar een vuile camion, gans mijnen auto onder de modderspatten!

Kijk zie! Dat is nu eens mijn leven in een notedop!

Lieve kassierster van daarnet

Was dat nu echt nodig? Die oude madam vroeg gewoon een smurfke (wat dat ook moge zijn). Ah, ge krijgt maar een smurfke als ge voor 20€ gekocht hebt. En ze kwam maar aan 17€. Tja, dat zijn oude mensen, die proberen altijd ne keer. Ge moet daarvoor toch niet zo met uw ogen draaien? Ze heeft toch iets bij gekocht? Dan had ze toch recht op een smurfke!

En moest dat nu echt? Al onze boodschappen zo op nen hoop smijten? Ja, we weten wat we gekocht hebben maar het is niet leuk om daar met drieën te staan grabbelen om alles in de zak te krijgen. Gewoon efkes wachten had veel gemakkelijker geweest. Want wachten moet je uiteindelijk toch doen, oude madammekes kunnen immers niet zo snel inpakken, en zeker niet als ze nog extra gerief moeten kopen om een smurfke te krijgen.

Het is misschien niet de job van je dromen, maar daarom moet ge toch zo niet de vieze taart uithangen! Probeer eens wat vriendelijker te zijn en je zal zien dat die job best wel meevalt. Ja ik heb gemakkelijk praten want bij mij was het maar een vakantiejob, maar als de klanten wegblijven omdat gij daar staat te pronken, hebt ge zelfs geen job meer.

En wees blij dat ik geen smurfke gevraagd heb.

Marie, drie maand, handleiding

handleiding voor de ouders:

- mag zowel horizontaal als vertikaal vastgehouden worden met dien verstande dat het hoofd zich nooit langer dan 3 seconden lager bevindt dan de poep.

- bij het verversen van vuile kakpamper dienen kousen ook tijdelijk verwijderd te worden gezien het voorwerp van onze liefde met haar achterbenen kan slaan gelijk een paard (van contentement welteverstaan).

-Marie heeft 1,783 seconden nodig om zich uit haar relax te verwijderen, dit met een ingenieuze schuif- en trekbeweging van poep en benen. Vastmaken is dus de boodschap!

-Schootzitten idem. Goed vasthouden is dus de boodschap!

-Nog liever dan rechtzitten stáát ze recht. Daarvoor wordt ze dan vastgehouden aan de onderarmen.

-Ze communiceert verbaal luid en duidelijk: bij gebrek aan aandacht roept ze, bij pijn of honger start ze met jammeren en gaat dan vrij snel over op het briesen. De rest van de tijd verteld ze hele verhalen bestaande uit frisse en verrassende keelklanken.

-Ook lichamelijk is haar communicatie niet mis te verstaan: hoofd en schouders naar voor: zet mij recht; handen vooruit gestrekt en zwaaiend: pak mij (kan dit een hele ouderlijke maaltijd volhouden)

-’s Nachts slaapt ze negen à tien uur, overdag beperkt ze zich tot een drietal dutjes van een half uur tot een uur. Dit bekomt men door haar op haar zij te leggen, tut in de mond, het oor van Piet Konijn (die ongeveer even groot is als zijzelf) tegen haar neus en de muziek van de muziekkoe. Deze techniek neemt anderhalve minuut in beslag. De techniek op de schoot anderhalve seconde maar deze gebruikt men best enkel ’s avonds.

-Ze drink 2x per dag bij de mama, 3x per dag krijgt ze een fles. De fles houdt ze zelf vast mits een vingertje steun van een ouder. Als de fles leeg is, is Marie kwaad, altijd, maar dat wil niet zeggen dat ze te weinig heeft. Het is een misleidend orchestral manoevre van een baby die graag drinkt – al dan niet in the dark.

-blijheid uit zich in het slaken van een reeks luide vreugdekreten die gepaard gaan met het zwaaien met de ledematen.

-Na het dagelijkse badje wordt de keuken drooggedweild om slippen te voorkomen.

handleiding voor minder-bekenden:

-Marie zal een half uur stil op uw schoot zitten, u of de omgeving aanstarend zonder pinken, tot ze zich wat comfortabeler voelt. Vanaf dan is er kans op interactie.

Verwijder de teergeliefde

Ja, aan diegenen die hem hebben, je mag hem verwijderen. Want hij is er mee gestopt, al zeker drie weken.  Gedaan met zijn blog.

Weinig blabla had hij hem genoemd. Wat een understatement! Het was het stiltste plekje van het hele www. Maar ik vind het jammer want hij kan mooi schrijven. Het was te druk: Max Payne voelt zich snel verwaarloosd, en de Fifa 2008 competitie mag ook niet blijven stilliggen…

Misschien als hij gepensioneerd is dat hij weer eens blogt… hopelijk.

Most shocking : baby eats duck family!

Er zijn beelden van de feiten, maar de dader is nog niet gevat.

Blame it on de mislukte organist

De mislukte organist rechts van ons is een onwaarschijnlijke lawaaimaker. ’s Avonds horen wij welke muziek (ahum, muziek?) hij beluistert en naar welke tv-programma’s hij kijkt. Hij blijft jammerlijke klanken produceren op zijn orgel zonder ook maar enige vooruitgang te boeken. Hij gaat onvermoeid door met -wat wij denken- nagels in de muur te slaan en tweety’s ophangen…

Gistermorgen…

- Hij is weer goe bezig ze! De mislukte organist! Hoe laat ist?

- Half 8. Wat is die aan ‘t doen? Zo een lawaai!!!

- Ik weet het niet ze… Hij is gelijk heel da gebouw aan het afbreken! Hij huurt da toch? Da kan toch zomaar nie?

- Ze zijn gelijk met twee bezig aan ‘t kloppen.

- Dienen is toch echt nie te doen!

- Da is gene justen ze! Daar is zeker nen hoek af!

Gistermiddag…

Ik ga naar buiten en zie de mislukte organist hiernaast ook naar buiten komen. Tergelijkertijd zie ik dat ze bij hem met een man of 4 bezig zijn een nieuw dak te leggen…

Hij knikte vriendelijk en ik heb vriendelijk teruggeknikt en dacht in mijzelf : lawaaimaker…

Kotst anders eens op uw mama

‘t Is al de derde keer dat ze mij dat lapt. De eerste keer was het mijn schuld, toegegeven. Ik dacht dat ik de goede manier had gevonden om haar te doen boeren. Het wàs ook een goede manier om haar te doen boeren. Maar dan had ik moeten stoppen met haar op en neer te wippen. Gulp. Een hele klets melk op mij (en geen spatje op haarzelf).

De tweede keer was het euh… onrechtstreeks mijn schuld. Had ik haar beter in quarantaine gehouden, dan had ze geen ‘valling’ gehad, en zoveel slijm niet ingeslikt. En had ik haar bavetje nog efkes bij de hand gehouden in plaats van het achter mij te zwieren… Klets! Een hele klets slijm en melk over ons. Ja, dit keer had ze zichzelf niet gespaard.

Daarnet was het eigenlijk ook mijn schuld. Te vroeg beginnen vieren. Net drie maand, net gedronken, mama de knoopjes van haar bloes nog niet toe gedaan en toch ‘t kientje in de lucht gestoken met een overtuigende HOERRRRAAAAAAA!!!!!! En lachen dat ze deed! En plets! Een hele plets melk over mij.

En dan zeggen ze dat ge van die baby’s nog maar weinig terug krijgt…

Korte metten

Een nieuwe lay-out! Nèh!

Kheb alles afgezocht, maar niks gevonden. Tijdens mijn zoektocht merkte ik wel dat sommige themes (je kan een soort preview zien als je erop klikt) mijn links wel toonde en andere niet. Mijn hoofd is veel te groot, bevat veel te veel vocht en veel te weinig actieve hersenmassa om dit raadsel te ontcijferen (behalve dan een paar paranoïde theorieën die ik u zal besparen).

Maar goed, een changement de décor, en hier kan ik best mee leven… Wil je meer dan drie post terug lezen? Gewoon bovenaan bij archives vind je alle posts netjes onder elkaar.

Voilà, ben weer eventjes op mijn gemak. Oef!

ge kunt da internet nog geen 10 minuten alleen laten hé…

Huh?

Ik kijk even op mijn blog.

Die zijkolom lijkt me ineens zo kort…

Huh? Waar is mijn blogroll naar toe?

Ineens is hij weg?!! Gisteren stond hij er nog… Ik snap er niks van. Heb de pc heropgestart, hielp niet, de instellingen staan ook juist, daar heb ik ook al lang niks meer aan veranderd…

En nu?

De gemiste roeping

Ik waande me weer in de lagere school. Boetseren.Maar nu was het met cement en moesten we de sleuven voor de elektriciteitskabels in hangen toemetsen.

Geestig dat we dat vonden, mijn broer en ik. We hadden dat allebei nog nooit gedaan. In feite nog nooit een truweel in ons handen gehad. Maar wat leerden we snel. Ik had heel snel door hoe ik ongezien mortel van mijn broer kon pikken als de mijne op was. En mijn broer wist in al zijn geweld ook direct waarom een metsersoutfit niet van decollété voorzien is.

Over ons tempo en onze techniek valt veel te zeggen. Mijn broer deed het voornamelijk met zijn handen en ik met mijn… neen, niet tanden… met mijn truweel. Maar het resultaat was hetzelfde. Een wederom prachtige effen muur!

Wij zijn vanaf vandaag dus bereikbaar voor boekingen!