Het moet vannacht gebeurd zijn, terwijl we sliepen… niemand had iets in de gaten. En deze morgen, bij de ochtendwas en plas hebben we het ontdekt! Marie heeft (EINDELIJK) afscheid genomen van een vriend: haar navelstrengsken.
Zelden zo’n aanhankelijk navelstrengsken gezien. Niet willen afgeven. Het heeft er maar liefst net geen 14 dagen over gedaan om te aanvaarden het nooit iets ging worden tussen hen. Marie had er duidelijk minder moeite mee. Zij had al verschillende keren luidkeels laten horen dat ik er veel te veel aandacht aan gaf, dus van haar kant is de opluchting wel groot.
Persoonlijk denk ik dat het hele gebeuren wel een litteken zal nalaten. Waarschijnlijk net daar waar het navelstrengsken zijn vaste stek had en volgens mij is dat geen toeval. Ik heb het vroeger ook eens meegemaakt.
Vrees niet, beste lezer, ik ga niet wéér een rouwregister starten. Het navelstrengsken ligt al in de vuilbak. Het leven gaat hier gewoon door.
Jawadde
Bij Titus was dat er al af van in het ziekenhuis. Maar ik denk dat het onder de lamp liggen daar ook wel mee te maken had. Daardoor droogde het precies sneller uit.
Heeft ze niet teveel last van de warmte?
Titus is er nogal ongelukkig door en weigert daarbovenop ook nog te drinken. Argh!
Let op psycho, in sommige gevallen (en vooral bij dit weer) droogt niet het strengske maar het kindje uit en blijf je zitten met die streng… Leer die maar eens met twee woorden praten later… De natuur mevrouw, ik blijf het een raar iets vinden… Als u het mij vraagt, maar dat deed u uiteraard niet.
Hmprf, ik was ferm blij dat dat dingetje er af was. Ook twee weken ongeveer. Nu, het was er nog niet mee gedaan. Ze had een granuloompje. Ofte een stukje wild vlees dat hardnekkig weigerde weg te gaan. Enfin, uiteindelijk heeft ook het granuloompje de strijd opgegeven en nu heeft Janne een schoon navelke.
@Saar: van de warmte heeft ze precies geen last, en ze drinkt zich te pletter, vooral ’s avonds, en dan niet willen slapen, voor middernacht krijgen we ze niet in slaap. Gelukkig slaapt ze daarna wel minstens 5,5u. Tbegint te keren.
@Manonclement: Hihi
@Lien: Granuloompje hoeft hier niet langs te komen, ze heeft met haar drie oompjes (suikeroompje, computeroompje en sportoompje) al oompjes genoeg! We houden het in de gaten.
Ze heeft nu al een heuse scheidingsangst precies: eerst geen afscheid willen nemen van mama’s schoot en nu moeilijk afscheid kunnen nemen van de verbinding met mama’s buik.
Dat belooft! Tegen dat ze 35 jaar is, woont dochterlief nog steeds thuis
Een putje of een knobbeltje?
Persoonlijk verkies ik een putje waar je dan lekker kan in pulken :-p
Marie, ik duim voor een putje!
En Marie duimt heel goed mee!
Ooh, wij hebben hier precies een recordhouder, maar liefst 17 dagen heeft dat stompje het hier uitgehouden. Maar het was het wachten waard, zo’n schoon navelke dat ons ventje nu heeft!