Véronique De Cock staat een paar weken na haar bevalling in de p-magazine, Wendy Van Wanten staat na een paar weken al terug op het podium alsof er niks gebeurd is… Mijn doelstelling voor binnen een paar weken?
GEWOON WEER IN MIJN KLEREN KUNNEN !!!
Het werd tijd om de confrontatie aan te gaan en de ravage op te meten. Ik was natuurlijk op het ergste voorbereid…
deel 1: de spiegel. Jawadde dadde. 5 uur na een bevalling zag ik er nog 6 maand zwanger uit! Maar Wat leuk was de verrassing: iedere dag gaat er gewoon een maand af! (tenzij ik mij neerzet, mijn buikkwab liegt helaas niet… maar allez)
deel 2: de weegschaal. Best ’s morgens wegen zeggen ze dus om 5u opgestaan, proberen naar de wc gaan gelijk ik nog nooit naar de wc gegaan ben -is natuurlijk niet gelukt-, kleren uit, adem inhouden… Oef, het viel al bij al wel mee… Maar wel werk aan de winkel. Geen snoep meer en veel water drinken en veel bewegen.
deel 3: de kleerkast. Een echte tegenvaller. Ik wist niet dat mijn kleren zo smal waren want ik hou niet van aansluitend. Het is echt zoeken naar iets waar ik in kan. De onderste helft van mijn lijf, dat moet binnenkort wel lukken, maar de bovenste helft! Als dat maar nog goed komt. Het komt er dus infeite op neer dat ik maar een dag of drie mijn knieën heb kunnen zien vanuit stand, ineens waren ze weer weg door een boezem die het lijf wou domineren.
Wordt vervolgd… binnen een paar weken… maar niet in p-magazine of op een podium.
Helaba, laat je niet opjagen door die mediamadammen. Geef je lijf tijd om weer terug te keren naar wat het was (of ongeveer toch hihi). De hormonen zijn nog lang niet uigeraasd!
Ongeduldig ding, je bent nog maar 10 dagen geleden bevallen
Ik heb pas na 2 maanden eens een volledige kleerkast-check gedaan en het was zelfs dan nog miserabel gesteld. Vooral broeken zijn een ramp (heupen en buik, aargh!): er is nog maar een kleine selectie waar ik nog inkan. Ergens ook begrijpelijk: twee zwangerschappen redelijk kort op elkaar, het eist zijn tol.
Maar i’m working on it: dieet (weight watchers) en start to run en spieroefeningen. En ik ben toch al 3kg lichter sinds ik begon (4,5 weken geleden) en 4,5 kg lichter sinds de bevalling (bijna 4 maanden geleden).
Inderdaad gezond eten en bewegen en dan komt dat wel in orde! Succes ermee.
Allereerst proficiat met de prachtige dochter!
)
(ze is bijna even mooi als ‘die van ons’
Maar ik moet je ook teleurstellen; ontzwangeren bij gewone stervelingen duurt nog wel een tijdje. Na bijna 5 maanden kan ik zowat in de helft van mijn kleren… ook de – naar mijn bescheiden ervaring – gigantische boezem past al helemaal niet in de bloesjes van weleer.
misschien postnatale kine beginnen? (wel pas na minstens (!) 3 weken hé)
Die bekende madammen gaan dan ook vanaf dag 1 terug aan het trainen en lijnen en hebben daar alle tijd van de wereld voor, want “wereldse” zaken als de was, de plas en de strijk, daar moeten ze zich toch niet mee bezighouden zeker?
Valerie,
Maak u geen zorgen. Ooit komt het goed. Noortje wordt in september 2 jaar en ik weeg nu nog ongeveer 1 kilo meer dan voor mijn zwangerschap. Ik doe elke morgen 150 buikspieroefeningen maar denk dat het buikje nooit zal verdwijnen…
Geef het een beetje tijd, door de borstvoeding alleen al zullen er wel al veel kilo’s afvliegen.
ik hoor bij de gelukkigen die na 1 week terug in haar broeken kon
zonder er ook maar iets voor te moeten doen… toch duurde het heel lang voor ik dat “nieuw lijf” opnieuw wist te appreciëren…
maar een conditie, dat heb ik natuurlijk niet
allez succes!!
Ik was één van die gelukzakken die de materniteit kon verlaten in haar gewone kleren (sorry :p), eens thuisgekomen waren er wel een resem kleren waar ik wel niet meer in paste, mijn heupen waren precies (en zijn nog altijd) breder dan voor mijn zwangerschap, net als mijn borsten, die hebben ook een maatje meer, maar daar heeft hier precies niemand problemen mee
Ik zou nu (zo kort na je bevalling) toch nog niet beginnen stressen over je figuur/gewicht, persoonlijk vind ik het zelfs aangenaam om niet meer dat lijf (lees: spercieboon) van toen ik 18 was te moeten hebben.
Goh, ik ben niet in paniek hoor. En achteraf gezien, is het het allemaal meer dan waard, als je ziet wat je ervoor in de plaats krijgt. Maar ik had geen moment gedacht dat er kans was dat het meer dan veertien dagen zou duren eer ik weer in mijn kleren zou kunnen. En dat met de zomer voor de deur… Maar intussen heb ik alweer zeker 2 rokken waar ik weer in kan. Dus het komt goed.
Allez kom, ik zal ook ne keer “stoeffen” dan. Ik was de “gelukkige” die op het einde van haar zwangerschap 2 kilo minder woog dan in het begin en pas in de 7e maand een zwangerschapsbroek heeft gekocht
OK, ik ben dan wel een hele zwangerschap doodziek geweest, ben tijdens de eerste 17 weken 20 kg verloren, etc etc… (EN de kilo’s zijn er zeer vlot terug bij gekomen), maar het belangrijkste is toch wel dat kindlief gezond is, niet?