Mijn reukorgaan speelt mij parten. Als maaaaanden. Ik heb altijd al een fijne neus gehad -figuurlijk natuurlijk- met als gevolg als kind doodsbang voor zure melk en andere onaangename geuren, maar evengoed een grote voorliefde voor de geur van onweer in de zomer, vers gemaaid gras e.d.
Maar nu loopt het de spuigaten uit -ook figuurlijk, enkel in de winter ook letterlijk- de geuren stalken me zo erg dat ze me zelfs uit mijn slaap houden. Ik voel me als Jean-Baptiste Grenouille in de 21ste eeuw (zonder zijn slechte kantjes uiteraard). Overdag ruik ik de reclameblaadjes (bah!), koffie (mmm…), mensen die koffie gedronken hebben (bah!), rode wijn (bah!), uitlaatgassen (bah!), meststoffen (bah!), lui zweet (bah, bah!), zweetvoeten (bah!), vuilbakken (bah!), enzovoort… s’ Avonds ruik ik sigaretten (bah!), alcohol (bah!), mensen die salami gegeten hebben (bah!), …. s’Nachts ruik ik warme préparé (bah!), stille scheten (bah!), synthetische geuren (bah!), actie oxi dinges (bah!), warme lijven (bah!),… Ik vind geen rust voor ik de oorzaak heb verwijderd. Niet altijd eenvoudig zonder mensen te kwetsen…
Ik wil er vanaf! Nu! Ben het beu! Het is niet leuk meer!
Haha, herkenbaar! Ik had daar ook enorm last van. Ik begon vooral van koffie, sterke parfum en wc-verfrisser te kokhalzen en had een voorliefde voor citroenen en andere citrustoestanden. Steven heeft nog in allerijl het wc-verfrisbloksken moeten verwijderen omdat ik anders niet naar het toilet kon gaan zonder te k*tsen.
Troost u nog efkes